Zaprojektowana przez Giorgetto Giugiaro Lancia Delta miała swoją premierę w 1979 roku. Auto zostało stworzone jako pięciodrzwiowy hatchback klasy ekonomicznej z napędem na przednie koła, kolumnami MacPhersona i silnikiem SOHC z gamy Fiata. W 1986 roku pojawiła się Lancia Delta HF 4WD. Układ napędowy tego samochodu z napędem na cztery koła został opracowany na bazie rajdowego modelu Delta S4 Grupy B. Napędzana turbodoładowanym, 2 litrowym, czterocylindrowym silnikiem Lampredi z podwójnym wałkiem rozrządu osiągała moc 163 koni mechanicznych i momentem obrotowym 200 Nm. Po wycofaniu z rywalizacji Grupy B, Lancia zdecydowała, że produkcyjna Delta HF 4WD zostanie homologowana do Grupy A i sezonu WRC 1987. Po zwycięstwie w swoim pierwszym sezonie Mistrzostw Świata, Lancia rozwinęła model Delta HF 4WD do legendarnego modelu Delta HF Integrale na sezon 1988. Trwały napęd na wszystkie koła i modyfikacje silnika pozwoliły osiągnąć moc 182 KM i moment obrotowy 224 Nm w wersji drogowej. Wersja rajdowa zdobyła tytuł mistrza WRC w 1988 roku, a w 1989 roku została zastąpiona przez model Delta HF Integrale 16v. Zgodnie z nazwą, 16-zaworowa głowica i dodatkowe modyfikacje ponownie zwiększyły moc, zapewniając Lancii trzeci z rzędu tytuł mistrza WRC, a czwarty i piąty w 1991 i 1992 roku. W drugiej połowie 1991 roku Lancia zaprezentowała wersję, która później stała się znana jako Delta HF Integrale Evoluzione. Nowy układ wydechowy, mocniejsza przekładnia kierownicza, większe hamulce i przeprojektowane zawieszenie sprawiły, że samochód stał się jeszcze mocniejszy. Po rozwiązaniu fabrycznego zespołu, ostatni, szósty tytuł Mistrza Świata, Lancia zdobyła w rękach prywatnego zespołu Jolly Club.
Czytaj dalej Lancia Delta HF Integrale Evoluzione 1991 – SPRZEDANA →