Archiwum kategorii: Ferrari

Dino 246 GT 1971 – SPRZEDANE

Opierając się na ugruntowanej formule debiutanckiego Dino, lekkiego samochodu z silnikiem umieszczonym centralnie z poprzecznie montowanym V6, 246 GT zostało wykonane z nieco wydłużonym rozstawem osi, a pojemność silnika została zwiększona do 2,4 litra. Za projekt stalowego nadwozia odpowiadała Pininfarina, a za wykonane Scaglietti. W latach 1969-1974 wyprodukowano ponad 3700 egzemplarzy Dino 246 GT, jak i GTS. Egzemplarz wystawiony na aukcji wyprodukowany został w specyfikacji europejskiej. Oryginalnie wykończony był w kolorze Bianco Polo z winylowym wnętrzem Nero. Skonfigurowane z kierownicą po lewej stronie podwozie Tipo 607 (seria M) stanowiło trzecią serię 246 GT, którego wyprodukowanego jedynie 497 egzemplarzy. Ta wersja Dino oferowała przeprojektowaną skrzynię biegów i ulepszone hamulce. Drobne zmiany stylistyczne obejmowały mniejszą kierownicę, felgi aluminiowe mocowane na pięć śrub i przeprojektowane zderzaki. Ukończone przez fabrykę w maju 1971 roku podwozie o numerze 02020 zostało dostarczone jako nowe do Renato Nocentini Automobili, dealera pojazdów niedaleko Florencji. Samochód po krótkim pobycie w ojczyźnie został wywieziony do Kalifornii, gdzie spędził większość lat 80. XX wieku. Od czasu powrotu do Europy to Dino 246 GT było własnością dwóch szwajcarskich kolekcjonerów. W 2012 roku zostało poddane renowacji, zyskując kolor inspirowany oficjalnym odcieniem Ferrari Rosso. Rok po renowacji Ferrari otrzymało sporo nowych części, w tym opony, łożyska kół, zaciski hamulcowe i akumulator. Dokumenty potwierdzają, że ​​nadwozie, podwozie, silnik i skrzynia biegów są zgodne z numerami oryginału. Samochód sprzedany został za ponad 336 tysięcy franków szwajcarskich (ponad 1,4 mln złotych) podczas aukcji 17 września w St. Moritz.
Czytaj dalej Dino 246 GT 1971 – SPRZEDANE

Ferrari F40 1990 – SPRZEDANE

F40 było najlepszym supersamochodem swoich czasów. Model ma historyczne znaczenie jako pierwszy seryjny samochód osobowy, który osiągnął prędkość maksymalną ponad 200 mil na godzinę. Jest to również ostatnie Ferrari, które zostało osobiście zatwierdzone przez Enzo Ferrari. Dwumiejscowa berlinetta z centralnie umieszczonym silnikiem była rozwinięciem modelu 288 GTO, co umożliwiło Ferrari przeniesienie F40 z deski kreślarskiej do salonów w ciągu zaledwie 13 miesięcy. F40 zbudowane zostało jako jednoczęściowy kompozytowy korpus, połączony z rurową stalową ramą, aby stworzyć lekką konstrukcję o ogromnej sztywności. Wnętrze F40 z wyprofilowanymi fotelami, brakiem wykładziny i wykończenia oraz przesuwanymi szybami z pleksiglasu, miało wybitnie surowy charakter. Dzisiaj dużą część uroku F40 stanowi fakt, że jest to jeden z ostatnich „analogowych” supersamochodów. Bez ABS, kontroli trakcji, kontroli stabilności, bez wspomagania hamulców, klimatyzacji, klamek wewnętrznych i wspomagania kierownicy… ale to przecież kierowca musiał stanąć na wysokości zadania, aby ogarnąć tę bestię. F40 wystawione na aukcji zostało dostarczone jako nowe do Wielkiej Brytanii. Zakupił je jeden z najbardziej lubianych przez Ferrari klientów: dżentelmen, kierowca wyścigowy Sir Paul Vesteya, który kupił swoje pierwsze 250 GT SWB w wieku zaledwie 21 lat. W 1993 roku Ferreri trafiło w ręce Hrabiego Mexborough, który zatrzymał je do 2006 roku. Okaz o numerze 84104 jest jednym z zaledwie 78 Ferrari F40 zbudowanych na rynek brytyjski, z których tylko 20 było modelami bez katalizatora, takimi jak ten. Samochód w 2015 roku trafił do Stratstone, firmy która dorzuciła do pliku serwisów 250 roboczogodzin renowacji mechanicznej. Samochód dostarczany z kopiami wszystkich oryginalnych dokumentów fabrycznych i korespondencji związanej z jego zamówieniem i zakupem sprzedany został 9 lipca podczas aukcji na Festiwalu Szybkości w Goodwood, za 883 tysiące funtów szterlingów, czyli ponad 4,7 miliona złotych.
Czytaj dalej Ferrari F40 1990 – SPRZEDANE

Ferrari 250 GT Lusso 1963 – SPRZEDANE

W folderze Ferrari 250 GT Lusso przeczytamy: „Nowa, luksusowa Berlinetta została stworzona z samochodu, który pozwolił tak wielu kierowcom cieszyć się sportowymi osiągami. Posiada cechy cenione przez entuzjastów jazdy, a jednocześnie zapewnia komfort wymagany przez kobiety.” Jeden z najpiękniejszych produktów w historii marki z Maranello, 250 GT Lusso, zadebiutował na paryskim Salonie Samochodowym w październiku 1962 roku. Zaprojektowany przez Pininfarinę i zbudowany przez Scaglietti, łączy wygląd samochodu wyścigowego z nowymi standardami komfortu dla pasażerów. W sumie 350 egzemplarzy Lusso zostało ukończonych w ciągu dwóch lat, a dostawy modelu produkcyjnego rozpoczęły się na początku 1963 roku. Zbudowane na podwoziu z krótkim rozstawem osi, podobnym do podwozia 250 GT SWB i 250 GTO, Lusso było napędzany lekkim i kompaktowym 3-litrowym silnikiem V12 Gioacchino Colombo. Jednostka Tipo 168 wytwarzała 240 KM dając Lusso prędkość maksymalną 240 km/h i przydatny czas przyspieszania 0-160 km/h wynoszący 19,5 sekundy. 250 GT Lusso oferowane na aukcji jest 154. z 350 wyprodukowanych egzemplarzy. Ukończone 21 listopada 1963, zostało dostarczone do Luigi Chinetti Motors w Nowym Jorku. Samochód był pierwotnie wykończony w niezwykłym połączeniu Avorio (kość słoniowa) z wnętrzem z czarnej skóry. Około 1990 roku egzemplarz został wyeksportowany do Niemiec, a w połowie 2000 roku zostało zakupione przez obecnego właściciela. Następnie samochód został przelakierowany na brązowo, a wnętrze ponownie obszyte ciemnobeżową skórą. Lusso jest sprzedawane ze szwajcarską Carte Grise i certyfikatem Ferrari Classiche z 2009 roku. Samochód sprzedany został podczas szwajcarskiej aukcji za ponad 1,3 miliona franków szwajcarskich, czyli ponad 5,6 miliona złotych.

Czytaj dalej Ferrari 250 GT Lusso 1963 – SPRZEDANE

Ferrari 250 GTE 2+2 Series III 1963 – SPRZEDANE

Ferrari 250 GTE 2+2 to pierwsze czteroosobowe Ferrari. Anegdota mówi, że powstało, ponieważ Enzo Ferrari potrzebował auta dla siebie, żony, szofera i… psa. Była to konkurencja dla wozów Aston Martin i Maserati, z elegancką karoserią od Pininfariny i doskonałą mechaniką. 250 GTE powstało na podwoziu 250 GT LWB Tour de France, jedynie 3-litrowy, 240-konny silnik V12 Colombo przesunięto tu o 20 cm do przodu, by uzyskać więcej miejsca w kabinie. GTE było jednym z najbardziej udanych samochodów drogowych Ferrari, szybie i komfortowe, powstało w ilości 954 egzemplarzy trzech serii. Wyprodukowany w 1963 roku egzemplarz pierwszej serii miał wielu właścicieli, jednak zawsze pozostawał w dobrym stanie, zarejestrowany w północnych Włoszech. Jego ostatni właściciel w 2013 roku rozpoczął kompleksową renowację, po ukończeniu której przejechał zaledwie 275 kilometrów. To jeden z najlepszych egzemplarzy na rynku, który sprzedano podczas aukcji Sotheby’s 15 czerwca w Mediolanie za 466250 euro, czyli około 2,1 miliona złotych.
Czytaj dalej Ferrari 250 GTE 2+2 Series III 1963 – SPRZEDANE

Ferrari 612 Scaglietti 2007 – SPRZEDANE

Ferrari 612 Scaglietti to hołd dla Carrozzeria Scaglietti, włoskiej firmy z lat 50. XX wieku, współpracującej z Ferrari i odpowiedzialnej za wiele niezapomnianych modeli marki. 612 zadebiutowało w 2004 roku podczas targów motoryzacyjnych w Detroit. Za projekt nadwozia odpowiadali Frank Stephenson z Pininfariny oraz Ken Okuyama. Pod względem rozwiązań technologicznych Ferrari 612 czerpało garściami z 575M. Czteroosobowe Ferrari 612 Scaglietti to prawdziwy grand tourer, który mógł z łatwością pokonać rywali takich jak Bentley czy Mercedes. Pod jego maską znajduje się V12 o mocy 540 KM, które w 4,2 sekundy pozwala rozpędzić samochód do setki. Aluminiowe podwozie i panele znacznie zmniejszyły wagę samochodu w porównaniu z modelem 456, który zastąpiło, a także zwiększyło jego sztywność o niewiarygodne 60%. Egzemplarz wystawiony na sprzedaż w klasycznej kolorystyce Tour De France Blue z szarym, skórzanym wnętrzem, został wyposażony w pakiet HGTC. Obejmował on o 10% szybszą zmianę biegów, hamulce z włókna węglowego, sportowy układ wydechowy i sztywniejszy stabilizator poprzeczny. Co ciekawe, ten egzemplarz 612, zanim został sprzedany pierwszemu właścicielowi, był prezentowany na stoisku Ferrari podczas Salonu Samochodowego w Paryżu w 2006 roku obok czarnego 599 GTB i samochodu Formuły 1 F2005. Po targach wysłany został do Emiratów Arabskich, gdzie pozostawał przez kilka lat, zanim został importowany do Wielkiej Brytanii. Podczas aukcji samochód wyceniony na 70 – 90 tysięcy euro, sprzedany został za 60 tysięcy, czyli około 272 tysiące złotych.
Czytaj dalej Ferrari 612 Scaglietti 2007 – SPRZEDANE

Ferrari Testarossa Spider Straman 1987 – SPRZEDANE

Ferrari Testarossa powstała w ilości 7177 sztuk. To nie jest mało, ale jeżeli ktoś chciałby pokusić się o naprawdę wyjątkową wersję, do dyspozycji ma również konwersję na kabriolet. Z fabryki wyjechał oryginalnie tylko jeden taki egzemplarz, ale za to Richard Straman przygotował 12 sztuk swojej własnej interpretacji. Prezentowany egzemplarz to jeden z zaledwie dwóch, które przygotował i jedyny z jasnobrązowym wnętrzem. Ten egzemplarz ma jedynie 51 tysięcy mil przebiegu i otrzymał w ostatnim czasie nową tapicerkę i nowy, czarny, materiałowy dach. Samochód łączy radość z jazdy z otwartym dachem z kultową stylistyką i pięknym brzmieniem silnika flat-12. Oferowany na aukcji RM Sotheby’s w Arizonie wylicytowany został za 168 tysięcy dolarów.
Czytaj dalej Ferrari Testarossa Spider Straman 1987 – SPRZEDANE

Ferrari 375 America Coupe Vignale 1954 – SPRZEDANE

Samochody cywilne nie były dla Enzo Ferrari priorytetem, lecz oferta była szeroka. Na szczycie znajdowały się potężne gran turismo o limitowanej produkcji, które otrzymały przydomek „America”. Wprowadzone na rynek w 1953 roku Ferrari 375 America, kontynuowało tradycję modeli 340 i 342 America. Pod maską znajdował się silnik 4,5 l Lampredi V12, wytwarzający około 296 KM. Ferrari 375 America było jednym z najszybszych samochodów drogowych na świecie i jednym z najbardziej ekskluzywnych: zbudowano zaledwie 11 sztuk coupe i 1 kabriolet, każdy z ręcznie wykonanym nadwoziem. 8 samochodów karosowała powściągliwa w liniach Pinin Farina, jednak dla klientów szukających czegoś wyjątkowego, trzy podwozia 375 America zostały wysłane do Carrozzeria Vignale z Turynu. Wizja Vignale dotycząca 375 America rozpoczęła się od zaskakująco wybiegającego w przyszłość profilu samochodu typu fastback. Obła tylna szyba nie przypominała znanych ówcześnie rozwiązań. Tuż za przednim kołem znajduje się szereg chromowanych żaluzji, które przypominają skrzela. Ten stylowy akcent został powtórzony na słupku B, tuż za bocznymi szybami. Prezentowany na aukcji samochód o numerze 0327 AL jest jednym z dwóch egzemplarzy 375 America ukończonych przez Vignale według tego wzoru. Wyróżniały go wyjątkowe przednie i tylne światła oraz uderzająca dwukolorowa kolorystyka. Rezultat był i jest wciąż świeży, intrygujący i nowoczesny. Wykończone w oryginalnej kolorystyce Amaranto i metalicznej szarości, z beżowym wnętrzem, Ferrari wystawiane było na targach po obu stronach Atlantyku w 1954 roku. W 1954 roku Ferrari zostało wydany swojemu pierwszemu właścicielowi, Robertowi C. Wilke z Milwaukee w stanie Wisconsin. Posiadał on już 7 wyjątkowych samochodów z rozbrykanym koniem na masce, każdy o bardzo unikalnym designie, wykończony w ekstrawaganckich kolorach. Właściwie od razu właściciel kazał przelakierować 375 America najpierw na czerwono z czarnym dachem, a następnie na całkowicie metaliczny niebieski. Używał je do szybkiej jazdy na co dzień i zatrzymał do końca swych dni. Po śmierci Roberta w 1970 roku Ferrari rozpoczęło tułaczkę z rąk do rąk, około 1986 roku trafiło na Stary Kontynent odwiedzając Belgię i Holandię. Do USA wróciło dopiero w 2009 roku, gdzie zostało odświeżone i wystawione na XX Cavallino Classic w Palm Beach w styczniu 2011. Wkrótce potem odnowione w pięknym, bordowym kolorze ze srebrnoszarym dachem, sprzedane zostało obecnemu właścicielowi. Piękny okaz wyceniony został na 2,4 – 3,4 miliona dolarów, a wylicytowany za 2,557 miliona dolarów, czyli około 9,585 miliona złotych.
Czytaj dalej Ferrari 375 America Coupe Vignale 1954 – SPRZEDANE

Ferrari 275 GTB 1966 – SPRZEDANE

Napędzane 3,3-litrowym silnikiem V12 Ferrari 275 GTB było jednym najszybszych samochodów drogowych swojej epoki. Bazując na poprzednikach serii 250 GT i ówczesnych samochodów wyścigowych Scuderia Ferrari, 275 GTB posiadało szereg ważnych innowacji mechanicznych. Był to pierwszy samochód ze stajni Ferrari z niezależnym zawieszeniem wszystkich kół. Nowa, pięciobiegowa skrzynia, montowana z tyłu samochodu, poprawiała rozkład masy i zapewniała więcej przestrzeni we wnętrzu. W ciągu dwóch lat Ferrari zbudowało zaledwie 453 egzemplarze modelu 275 GTB. Carrozzeria Scaglietti ubrała 205 okazów w tak zwanym stylu „long-nose”, czyli z długim nosem. Wprowadzona mniej więcej w połowie produkcji modelu modyfikacja otrzymała również większą tylną szybą i zewnętrzne zawiasy bagażnika. Jeden z tych niewielu udoskonalonych okazów trafił właśnie na aukcję. Jest jednym z ostatnich z tej słynnej serii dwunastocylindrowych berlinett, po nim zbudowano tylko 14 dodatkowych egzemplarzy.
Czytaj dalej Ferrari 275 GTB 1966 – SPRZEDANE

Ferrari 225 S Berlinetta 1952 – SPRZEDANE

W latach 50-tych Ferrari szlifowało klejnoty – silniki V12 zaprojektowane przez Gioachino Colombo i Aurelio Lamprediego.
Model 225 Sport został zbudowany w oparciu o podwozie poprzedniej wersji 212 Export, wykorzystujące ten sam rozstaw osi, 2250 mm. Podobnie jak poprzednik, Ferrari 225 S zostało pomyślane jako model do wyścigów długodystansowych. Do samochodów przypisano numery podwozia o parzystych numerach, wyposażono je w kierownicę po prawej stronie i potrójne gaźniki Webera. Ferrari 225 S, zaprezentowane podczas Giro di Sicilia w 1952 roku, zbudowane zostało z wykorzystaniem podwozia Gilco „Tuboscocca” (rurowe pół-monokokowe), podczas gdy nadwozie to kunszt projektantów z Touring i Vignale. Nowe Ferrari przybierało kształt dwumiejscowej Berlinetty lub Spydera. Wyprodukowano około 21 okazów w dwóch wersjach: na standardowym podwoziu Export Tubolare oraz bardziej rozwiniętej wersji Tuboscocca. Prawie każdy okaz został zbudowany przez Vignale, producenta nadwozi, który wkrótce stał się głównym zleceniobiorcą Maranello dla samochodów wyścigowych z silnikiem Lamprediego.

Czytaj dalej Ferrari 225 S Berlinetta 1952 – SPRZEDANE

Ferrari Mondial T 1989 – 259000 PLN – Wrocław

Ferrari Mondial debiutowało w 1980 roku, a jego nazwa podkreślała odniesione rok wcześniej zwycięstwo w Formule 1. Auto otrzymało nieco wydłużoną sylwetkę, zdolną pomieścić 4 pasażerów, i boczne wloty powietrza, które powtórzono później w modelu Testarossa. Sylwetka była bardziej łagodna niż 308 GT4, a za jej opracowanie odpowiedzialne było studio Pininfarina. We wnętrzu nie rezygnowano z luksusu – fotele tapicerowano skórą Connolly, szyby opuszczane były elektrycznie. Przez 2 pierwsze lata model wypuszczano jako Mondial 8, później przyszła pora na Mondial Quattrovalvole i Mondial 3.2, aż wreszcie w marcu 1989 roku, zostało zaprezentowane Ferrari Mondial T. Zmieniono w nim ułożenie silnika – wcześniej montowano go porzecznie, tu znalazł się w pozycji wzdłużnej z obróconą skrzynią biegów, od której wzięto skróconą nazwę modelu (T to Trasversale, czyli „poprzecznie”). Ta zmiana pozwoliła obniżyć środek ciężkości o całe 12 cm. Pojemność zwiększono do 3,4 l, a moc maksymalna sięgnęła 300 KM przy 7200 obrotach na minutę. Do 1993 roku wyprodukowano ich jedynie 858 sztuk. Według rankingu z kwietnia 2017 roku sporządzonego przez Autoscout, Ferrari Mondial zajmuje 1 miejsce wśród najbardziej niedocenianych samochodów przeszłości, na drugim miejscu uplasowało się Maserati Biturbo, a na trzecim Ferrari Dino GT4.
Czytaj dalej Ferrari Mondial T 1989 – 259000 PLN – Wrocław