Archiwum kategorii: Ferrari

Ferrari Testarossa 1986 – SPRZEDANE

Ikona osiągów lat 80., Testarossa, jest bez wątpienia jednym z najbardziej rozpoznawalnych samochodów, jakie kiedykolwiek wyprodukowało Ferrari. Egzemplarz wystawiony na aukcji jest jednym z zaledwie sześciu monospeccio (czyli z jednym lusterkiem), oryginalnie wykończonych lakierem Argento, ze skórzanym wnętrzem w kolorze Rosso. Kiedy dodamy do tego piękne felgi monodado (czyli mocowane na jedną, centralną śrubę), mamy niezwykły okaz kolekcjonerskim. Te wczesne samochody z rodziny Testarossa są uważane za najbardziej pożądane przez kolekcjonerów. Dostarczony jako nowy do rodzimych Włoch, sprzedany został przez oficjalnego dealera, Symbol Car SpA z Turynu. Historia serwisowa tej Testarossy jest uzupełniona fakturami za naprawy, w tym odbudowę skrzyni biegów, na kwotę 17000 euro w 2008 roku. Ostatnia faktura za serwis pochodzi z 2016 roku i opiewa na kwotę 8000 euro. Testarossa od 2015 stanowi część kolekcji Jean’a Guikasa, i podobnie jak jego pozostałe 76 samochodów, sprzedana została podczas aukcji 19 listopada we Francji za 286250 euro, czyli około 1,3 miliona złotych.
Czytaj dalej Ferrari Testarossa 1986 – SPRZEDANE

Ferrari 250 GT Berlinetta Competizione 1955 – SPRZEDANE

Na aukcję RM Sotheby’s trafił jeden z sześciu zbudowanych przez Ferrari prototypów 250 GT Berlinetta Competizione, pochodzący z niesamowitej kolekcji Jeana Guikas’a. Berlinettę Competizione zbudowano na podwoziu Tipo 508 o rozstawie osi 2600 milimetrów i wyposażono w zaprojektowany przez Colombo silnik Tipo 112. Jako następca 250 MM, 250 GT Berlinetta Competizione zaadaptowała rozwiniętą inżynierię Ferrari zastosowaną u poprzednika. Nadwozie Berlinetty, budowane w zakładach Pinin Farina, wprowadziło zaokrąglone kształty wspomagające aerodynamikę samochodu. Warto zauważyć, że 0385 GT wystawione na aukcji wyróżnia się kilkoma unikalnymi cechami, między innymi brakiem pokrywy bagażnika, co podkreśla jego czyste i płynne linie. Przednie zawieszenie samochodu jest niezależne, a zegary deski rozdzielczej to Borletti. Egzemplarz wyposażony został w zorientowane na rywalizację torową przesuwne szyby boczne. Pierwszym właścicielem samochodu o numerze 0385 GT był Luigi Bertett, ówczesny prezes Automobilklubu Mediolanu. Ferrari miało jeszcze dwóch właścicieli we Włoszech, zanim w styczniu 1964 roku trafiło do Grecji. Niestety rok później samochód brał udział w wypadku drogowym. Dopiero 10 lat po tym wydarzeniu, Ferrari odnalazł przedsiębiorczy Amerykanin Stephen Barney, który przywiózł go do rodzimych Włoch, aby wstawić do oficjalnego warsztatu Ferrari w Modenie w celu pełnej renowacji. Po latach spędzonych za Oceanem samochód powrócił na Stary Kontynent by pod koniec lat 80., by następnie trafić do Japonii. Na początku lat 90. zawitał do Wielkiej Brytanii, gdzie zmieniono kolor nadwozia z oryginalnego srebrnego na czerwony. W 1995 roku brytyjscy specjaliści z Talacrest przeprowadzili całkowitą przebudowę silnika. W końcu, ponad dziesięć lat temu, Ferrari trafiło do pana Guikasa. Pierwszy raz od kilkudziesięciu lat prezentowane jest publicznie. Po inspekcji przeprowadzonej w tym roku, nr 0385 GT oferowany jest z czerwoną książką Ferrari Classiche. Jako jeden z najlepiej zachowanych prototypów wczesnych 250 GT Berlinetta Competizione, sprzedany został podczas aukcji za prawie 6,2 miliona euro, czyli około 29 milionów złotych.
Czytaj dalej Ferrari 250 GT Berlinetta Competizione 1955 – SPRZEDANE

Ferrari F430 F1 2006 – SPRZEDANE

Ferrari F430 debiutowało podczas Salonu Samochodowego w Paryżu w 2004 roku. Za stylistykę odpowiadała Pininfarina we współpracy z szefem designu Ferrari, Frankiem Stephensonem. Przód F430, charakteryzujący się dwoma charakterystycznymi wlotami powietrza, to inspiracja z formuły Ferrari 156 F1, którym Phil Hill zdobywał mistrzostwo F1 w 1961 roku. Tył z kolei to nawiązanie do modelu Enzo, w podobny sposób ukształtowano tylny dyfuzor, zderzak, i pod podobną przezroczystą pokrywą umieszczono silnik. Jednostka ta to nowo opracowane V8 z tradycyjnym dla Ferrari układem wykorzystującym płaski wał korbowy. Mimo 20% wzrostu pojemności skokowej silnika względem poprzednika, modelu 360, masa jednostki wzrosła o zaledwie 4 kg, a osiągi znacznie się poprawiły. Ten egzemplarz wyposażony jest w skrzynię sekwencyjną, która wywodzi się wprost ze świata Formuły 1. Czas zmiany biegu to zaledwie 150 ms, pierwsza setka może pojawić się na liczniku już po 4 s, a prędkość maksymalna to 325 km/h. Ferrari F430 w kolorze Rosso Corsa to prawdziwa klasyka gatunku.
Czytaj dalej Ferrari F430 F1 2006 – SPRZEDANE

Ferrari F12berlinetta 2015 – Krapkowice

Ferrari F12berlinetta to niezwykłe gran turismo, flagowy model określany przez producenta jako najpotężniejszy produkowany seryjnie samochód do użytku drogowego. Jego wolnossący silnik V12 jest klasycznie umieszczony z przodu i napędza koła tylne mocą do 740 koni mechanicznych, osiąganych przy 8250 obrotach na minutę. Osiągi? 340 km/h i 3,1 s do setki. Kształty nadwozia to dzieło firmy Pininfarina, budowane według filozofii dwubiegunowej. Z jednej strony powstały w nawiązaniu do historycznego modelu Ferrari 125 S z 1947 roku, a z drugiej nadążają za najnowszymi trendami mody, a przede wszystkim są wynikiem osiągnięć aerodynamiki i postępu technologicznego. Ponoć nie da się poprawić Ferrari, ale tu próba została podjęta z wyjątkowym smakiem i gustem. F12 otrzymało obniżone zawieszenie i stworzone na zamówienie felgi Turismo Kimbex Design – kute monoblocki o średnicy 21 i 22 cali, doskonale dopasowane designem do charakteru jego sylwetki.
Czytaj dalej Ferrari F12berlinetta 2015 – Krapkowice

Ferrari 512 BBi 1984 – USA

W 1981 roku Ferrari dodało wtrysk paliwa do 4,9-litrowego, 12-cylindrowego silnika, który napędzał topowy model 512 BB. Według kilku wywiadów z głównym stylistą Pininfariny, Leonardo Fioravanti, nazwa modelu samochodu „BB” nie była pierwotnie skrótem wyrażenia „Berlinetta Boxer”, a odą do ulubionej gwiazdy zespołu projektowego Fioravanti — Brigitte Bardot. Skoncentrowana na kierowcy konstrukcja kabiny 512 BBi jest idealnym odzwierciedleniem projektu supersamochodu. Dobrze widoczne oprzyrządowanie Veglia Borletti lekko pochylone w stronę kierowcy. Kierownica Momo o małej średnicy, daje poczucie pewności i wyczucia drogi, podczas gdy klasyczna, skrzynia biegów Ferrari zapewnia przyjemne, mechaniczne wrażenie dokonywania perfekcyjnych zmian, podczas gdy potężny V12 krzyczy zaledwie kilka centymetrów za kabiną. Do końca produkcji modelu w 1984 roku wyprodukowano zaledwie 1007 egzemplarzy wersji BBi. Nawet sam Sergio Scaglietti zauważył: „To było coś wyjątkowego. To był ostatni samochód, w którym wszystko robiliśmy ręcznie.” Ten egzemplarz pochodzący z ostatniego roku produkcji wykończony w kolorze czarnym z jasnobrązową skórzaną tapicerką prezentuje się znakomicie. Importowa tabliczka zamontowana na samochodzie świadczy o tym, że został on sprowadzony z Maranello gdy był nowy i sfederalizowany przez licencjonowanego dealera w Kalifornii. Ten starannie zachowany 512 BBi przejechał zaledwie 900 kilometrów od grudnia 2000 roku, kiedy umieszczony został w magazynie. Obecny właściciel nabył go dopiero w 2020 roku i od razu wysłał na serwis w celu ponownego uruchomienia mechanicznego. 512 BBi zachował wiele z fabrycznej specyfikacji, jak lakier w kolorze Nero, brązową tapicerkę ze wzorem Daytona, system audio Pioneer, światła przeciwmgielne Cibie i lusterka Vitaloni. Ferrari wystawione na aukcji wyceniono wstępnie na 225 – 250 tysięcy dolarów, a czy dla licytujących też jest tyle warte, dowiemy się już 7 października.

Czytaj dalej Ferrari 512 BBi 1984 – USA

Dino 246 GT 1971 – SPRZEDANE

Opierając się na ugruntowanej formule debiutanckiego Dino, lekkiego samochodu z silnikiem umieszczonym centralnie z poprzecznie montowanym V6, 246 GT zostało wykonane z nieco wydłużonym rozstawem osi, a pojemność silnika została zwiększona do 2,4 litra. Za projekt stalowego nadwozia odpowiadała Pininfarina, a za wykonane Scaglietti. W latach 1969-1974 wyprodukowano ponad 3700 egzemplarzy Dino 246 GT, jak i GTS. Egzemplarz wystawiony na aukcji wyprodukowany został w specyfikacji europejskiej. Oryginalnie wykończony był w kolorze Bianco Polo z winylowym wnętrzem Nero. Skonfigurowane z kierownicą po lewej stronie podwozie Tipo 607 (seria M) stanowiło trzecią serię 246 GT, którego wyprodukowanego jedynie 497 egzemplarzy. Ta wersja Dino oferowała przeprojektowaną skrzynię biegów i ulepszone hamulce. Drobne zmiany stylistyczne obejmowały mniejszą kierownicę, felgi aluminiowe mocowane na pięć śrub i przeprojektowane zderzaki. Ukończone przez fabrykę w maju 1971 roku podwozie o numerze 02020 zostało dostarczone jako nowe do Renato Nocentini Automobili, dealera pojazdów niedaleko Florencji. Samochód po krótkim pobycie w ojczyźnie został wywieziony do Kalifornii, gdzie spędził większość lat 80. XX wieku. Od czasu powrotu do Europy to Dino 246 GT było własnością dwóch szwajcarskich kolekcjonerów. W 2012 roku zostało poddane renowacji, zyskując kolor inspirowany oficjalnym odcieniem Ferrari Rosso. Rok po renowacji Ferrari otrzymało sporo nowych części, w tym opony, łożyska kół, zaciski hamulcowe i akumulator. Dokumenty potwierdzają, że ​​nadwozie, podwozie, silnik i skrzynia biegów są zgodne z numerami oryginału. Samochód sprzedany został za ponad 336 tysięcy franków szwajcarskich (ponad 1,4 mln złotych) podczas aukcji 17 września w St. Moritz.
Czytaj dalej Dino 246 GT 1971 – SPRZEDANE

Ferrari F40 1990 – SPRZEDANE

F40 było najlepszym supersamochodem swoich czasów. Model ma historyczne znaczenie jako pierwszy seryjny samochód osobowy, który osiągnął prędkość maksymalną ponad 200 mil na godzinę. Jest to również ostatnie Ferrari, które zostało osobiście zatwierdzone przez Enzo Ferrari. Dwumiejscowa berlinetta z centralnie umieszczonym silnikiem była rozwinięciem modelu 288 GTO, co umożliwiło Ferrari przeniesienie F40 z deski kreślarskiej do salonów w ciągu zaledwie 13 miesięcy. F40 zbudowane zostało jako jednoczęściowy kompozytowy korpus, połączony z rurową stalową ramą, aby stworzyć lekką konstrukcję o ogromnej sztywności. Wnętrze F40 z wyprofilowanymi fotelami, brakiem wykładziny i wykończenia oraz przesuwanymi szybami z pleksiglasu, miało wybitnie surowy charakter. Dzisiaj dużą część uroku F40 stanowi fakt, że jest to jeden z ostatnich „analogowych” supersamochodów. Bez ABS, kontroli trakcji, kontroli stabilności, bez wspomagania hamulców, klimatyzacji, klamek wewnętrznych i wspomagania kierownicy… ale to przecież kierowca musiał stanąć na wysokości zadania, aby ogarnąć tę bestię. F40 wystawione na aukcji zostało dostarczone jako nowe do Wielkiej Brytanii. Zakupił je jeden z najbardziej lubianych przez Ferrari klientów: dżentelmen, kierowca wyścigowy Sir Paul Vesteya, który kupił swoje pierwsze 250 GT SWB w wieku zaledwie 21 lat. W 1993 roku Ferreri trafiło w ręce Hrabiego Mexborough, który zatrzymał je do 2006 roku. Okaz o numerze 84104 jest jednym z zaledwie 78 Ferrari F40 zbudowanych na rynek brytyjski, z których tylko 20 było modelami bez katalizatora, takimi jak ten. Samochód w 2015 roku trafił do Stratstone, firmy która dorzuciła do pliku serwisów 250 roboczogodzin renowacji mechanicznej. Samochód dostarczany z kopiami wszystkich oryginalnych dokumentów fabrycznych i korespondencji związanej z jego zamówieniem i zakupem sprzedany został 9 lipca podczas aukcji na Festiwalu Szybkości w Goodwood, za 883 tysiące funtów szterlingów, czyli ponad 4,7 miliona złotych.
Czytaj dalej Ferrari F40 1990 – SPRZEDANE

Ferrari 250 GT Lusso 1963 – SPRZEDANE

W folderze Ferrari 250 GT Lusso przeczytamy: „Nowa, luksusowa Berlinetta została stworzona z samochodu, który pozwolił tak wielu kierowcom cieszyć się sportowymi osiągami. Posiada cechy cenione przez entuzjastów jazdy, a jednocześnie zapewnia komfort wymagany przez kobiety.” Jeden z najpiękniejszych produktów w historii marki z Maranello, 250 GT Lusso, zadebiutował na paryskim Salonie Samochodowym w październiku 1962 roku. Zaprojektowany przez Pininfarinę i zbudowany przez Scaglietti, łączy wygląd samochodu wyścigowego z nowymi standardami komfortu dla pasażerów. W sumie 350 egzemplarzy Lusso zostało ukończonych w ciągu dwóch lat, a dostawy modelu produkcyjnego rozpoczęły się na początku 1963 roku. Zbudowane na podwoziu z krótkim rozstawem osi, podobnym do podwozia 250 GT SWB i 250 GTO, Lusso było napędzany lekkim i kompaktowym 3-litrowym silnikiem V12 Gioacchino Colombo. Jednostka Tipo 168 wytwarzała 240 KM dając Lusso prędkość maksymalną 240 km/h i przydatny czas przyspieszania 0-160 km/h wynoszący 19,5 sekundy. 250 GT Lusso oferowane na aukcji jest 154. z 350 wyprodukowanych egzemplarzy. Ukończone 21 listopada 1963, zostało dostarczone do Luigi Chinetti Motors w Nowym Jorku. Samochód był pierwotnie wykończony w niezwykłym połączeniu Avorio (kość słoniowa) z wnętrzem z czarnej skóry. Około 1990 roku egzemplarz został wyeksportowany do Niemiec, a w połowie 2000 roku zostało zakupione przez obecnego właściciela. Następnie samochód został przelakierowany na brązowo, a wnętrze ponownie obszyte ciemnobeżową skórą. Lusso jest sprzedawane ze szwajcarską Carte Grise i certyfikatem Ferrari Classiche z 2009 roku. Samochód sprzedany został podczas szwajcarskiej aukcji za ponad 1,3 miliona franków szwajcarskich, czyli ponad 5,6 miliona złotych.

Czytaj dalej Ferrari 250 GT Lusso 1963 – SPRZEDANE

Ferrari 250 GTE 2+2 Series III 1963 – SPRZEDANE

Ferrari 250 GTE 2+2 to pierwsze czteroosobowe Ferrari. Anegdota mówi, że powstało, ponieważ Enzo Ferrari potrzebował auta dla siebie, żony, szofera i… psa. Była to konkurencja dla wozów Aston Martin i Maserati, z elegancką karoserią od Pininfariny i doskonałą mechaniką. 250 GTE powstało na podwoziu 250 GT LWB Tour de France, jedynie 3-litrowy, 240-konny silnik V12 Colombo przesunięto tu o 20 cm do przodu, by uzyskać więcej miejsca w kabinie. GTE było jednym z najbardziej udanych samochodów drogowych Ferrari, szybie i komfortowe, powstało w ilości 954 egzemplarzy trzech serii. Wyprodukowany w 1963 roku egzemplarz pierwszej serii miał wielu właścicieli, jednak zawsze pozostawał w dobrym stanie, zarejestrowany w północnych Włoszech. Jego ostatni właściciel w 2013 roku rozpoczął kompleksową renowację, po ukończeniu której przejechał zaledwie 275 kilometrów. To jeden z najlepszych egzemplarzy na rynku, który sprzedano podczas aukcji Sotheby’s 15 czerwca w Mediolanie za 466250 euro, czyli około 2,1 miliona złotych.
Czytaj dalej Ferrari 250 GTE 2+2 Series III 1963 – SPRZEDANE

Ferrari 612 Scaglietti 2007 – SPRZEDANE

Ferrari 612 Scaglietti to hołd dla Carrozzeria Scaglietti, włoskiej firmy z lat 50. XX wieku, współpracującej z Ferrari i odpowiedzialnej za wiele niezapomnianych modeli marki. 612 zadebiutowało w 2004 roku podczas targów motoryzacyjnych w Detroit. Za projekt nadwozia odpowiadali Frank Stephenson z Pininfariny oraz Ken Okuyama. Pod względem rozwiązań technologicznych Ferrari 612 czerpało garściami z 575M. Czteroosobowe Ferrari 612 Scaglietti to prawdziwy grand tourer, który mógł z łatwością pokonać rywali takich jak Bentley czy Mercedes. Pod jego maską znajduje się V12 o mocy 540 KM, które w 4,2 sekundy pozwala rozpędzić samochód do setki. Aluminiowe podwozie i panele znacznie zmniejszyły wagę samochodu w porównaniu z modelem 456, który zastąpiło, a także zwiększyło jego sztywność o niewiarygodne 60%. Egzemplarz wystawiony na sprzedaż w klasycznej kolorystyce Tour De France Blue z szarym, skórzanym wnętrzem, został wyposażony w pakiet HGTC. Obejmował on o 10% szybszą zmianę biegów, hamulce z włókna węglowego, sportowy układ wydechowy i sztywniejszy stabilizator poprzeczny. Co ciekawe, ten egzemplarz 612, zanim został sprzedany pierwszemu właścicielowi, był prezentowany na stoisku Ferrari podczas Salonu Samochodowego w Paryżu w 2006 roku obok czarnego 599 GTB i samochodu Formuły 1 F2005. Po targach wysłany został do Emiratów Arabskich, gdzie pozostawał przez kilka lat, zanim został importowany do Wielkiej Brytanii. Podczas aukcji samochód wyceniony na 70 – 90 tysięcy euro, sprzedany został za 60 tysięcy, czyli około 272 tysiące złotych.
Czytaj dalej Ferrari 612 Scaglietti 2007 – SPRZEDANE